- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,22 zł. Zamów teraz!
Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami,
Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny,
Dziś was rzucam i dalej idę w cień - z duchami -
A jak gdyby tu szczęście było - idę smętny.
Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica
Ani dla mojej lutni - ani dla imienia; -
Imię moje tak przeszło jako błyskawica
I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia.
Lecz wy, coście mnie znali, w podaniach przekażcie,
Żem dla ojczyzny sterał moje lata młode;
A póki okręt walczył - siedziałem na maszcie,
A gdy tonął - z okrętem poszedłem pod wodę...
Ale kiedyś - o smętnych losach zadumany
Mojej biednej ojczyzny - przyzna, kto szlachetny,
Że płaszcz na moim duchu był nie wyżebrany,
Lecz świetnościami dawnych moich przodków świetny.
Niech przyjaciele moi w nocy się zgromadzą
I biedne moje serce spalą w aloesie,
I tej, która mi dała to serce, oddadzą -
Tak się matkom wypłaca świat - gdy proch odniesie...
Niech przyjaciele moi siądą przy pucharze
I zapiją mój pogrzeb - oraz własną biedę;
Jeżeli będę duchem - to się im pokaże,
Jeśli mię Bóg uwolni od męki - nie przyjdę...
Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba - na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!...
Co do mnie - ja zostawiam maleńką tu drużbę
Tych, co mogli pokochać serce moje dumne;
Znać, że srogą spełniłem, twardą bożą służbę
I zgodziłem się mieć tu - niepłakaną trumnę.
Kto drugi tak bez świata oklasków się zgodzi
Iść... taką obojętność, jak ja, mieć dla świata?
Być sternikiem duchami napełnionej łodzi,
I tak cicho odlecieć - jak duch, gdy odlata?
Jednak zostanie po mnie ta siła fatalna,
Co mnie żywemu na nic... tylko czoło zdobi;
Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna,
Aż was, zjadacze chleba - w aniołów przerobi.
Testament mój - Juliusz Słowacki - Wiktoria () Krytycy literatury się znaleźli. Panowie są zwykłymi ignorantami, którzy, znając zapewne jedynie szczątkowe informacje na temat życia i twórczości naszego wieszcza, próbują silić się na krytykę. Skoro taki cieniutki jest ten wiersz, a Słowacki był tchórzem, to co niby tknęło naród, żeby wystawiać mu pomniki?
Bardzo dobry twórca, bardzo dobry utwór. - Korepetycje on-line - klp.pl -
Testament mój - Juliusz Słowacki - pawcio (rom-jurek {at} wp.pl) a kim tys jest zeby zaklinac? czemu mam isc na smierc? czemu mam niesc oswiaty kaganiec? dla czyjego dobra? aparatu wladzy? coz za propanstwowy antyindywidualistyczny bezczelny bufon. - klp.pl - ABC Maturzysty -
Testament mój - Juliusz Słowacki - grzesiek () Ten nawiedzony wierszokleta postanowił posłużyć się najprostszym sposobem na podźwigniecie ojczyzny z okowów zaborców- pisać wiersze. Jak można być tak małodusznym i pisać o jego wielkości jeśli był zwykłym tchórzem! - klp.pl - korepetycje nie będą Ci juz potrzebne -
Testament mój - Juliusz Słowacki - Anonim () Wiersz świetny, odbiorca musi się potrudzić nieco, by pojąć, to ce chce nam przekazać autor. Myślę że jeden z lepszych wierszy. Szczególną jego zaletą jest to iż porusza temat, bardzo trudny - śmierć. Super, mam nadzieję że w przyszłej edukacji, będę go przerabiał. ;-) - korepetycje -
Testament mój - Juliusz Słowacki - Angela () Zgadzam się ta zwrotka:
Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba - na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga
rzucane na szaniec!...
Naprawde piękna, ten fragment wywołuje u mnie dreszcze - Studiuj z głową - klp.pl -
Testament mój - Juliusz Słowacki - Słowacki (mateuszox {at} interia.pl) Utwór daje do myślenia. Patrząc dokładniej zauważamy alegorie nawiązujace do współczesności.Słowacki pobił samego sibie.Bardzo mi się spodobało, czegoś piękniejszego nigdy nie widziałem i mam nadzieje, że nigdy nie zobaczę...
Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba - na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!...
- Przygotowania do matury z klp.pl -
Testament mój - Juliusz Słowacki - Damian (grajek1 {at} poczta.onet.pl) Jest to bardzo refleksyjny utwór literacki. - Studiuj z głową - klp.pl -
Wersja do druku 
Wyślij znajomemu 
Popraw/rozbuduj artykuł
