„Hymn” został napisany podczas jednej z wielu podróży Juliusza Słowackiego.
Utwór ma charakter polemiczny i jest jeszcze jednym przykładem romantycznej niezgody na porządek świata. Jest też bardzo osobistym wyznaniem Polaka emigranta tęskniącego za ojczyzną.
Tytuł wskazuje na podniosły charakter utworu. Podmiot liryczny wiersza mówi w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Jest nim sam autor. Wiersz składa się z ośmiu zwrotek, z których każda kończy się słowami:
"Smutno mi, Boże".
Refreniczny zwrot służy wydobyciu i podkreśleniu skargi oraz ukazaniu beznadziejności żywota człowieka pozbawionego ojczyzny. Słowa te, otwierające również cały utwór, wprowadzają do wiersza atmosferę smutku. Melodyjność wiersza nadaje mu łagodniejszą formę.
- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,22 zł. Zamów teraz!
Wiersz rozpoczyna się wyznaniem "Smutno mi Boże". Jest to apostrofa skierowana do Boga. Podmiot lirzczny stwierdza, że wszystko co się dzieje dookoła jest dziełem Boga. Słowa "Smutno mi, Boże" określają wizerunek człowieka pogrążonego w smutku i melancholii. Świadomość przemijania i tęsknota do ojczyzny, do której nigdy nie wróci, sprawiają, że podmiot liryczny cierpi. Jest zrezygnowany i pogodzony ze swoim losem. Dziękuje również Bogu za stworzenie pięknego świata, ale stwierdza, że wszystkie te dary nie są w stanie ukoić jego rozpaczy.
W pierwszej zwrotce poeta opisał kontrastujący krajobraz. Mimo piękna i bogactwa, nie jest to krajobraz, który wędrowiec chciałby podziwiać, tęskni za innym, ma przeczucie, że go już nigdy nie ujrzy.
Rozlałeś tęczę blasków promienistą; Przede mną gasisz w lazurowej wodzie Gwiazdę ognistą... Choć mi tak niebo ty złocisz i morze, Smutno mi, Boże!
Kolejne zwrotki opisują różne odcienie smutku. Podmiot liryczny pragnie otworzyć przed Bogiem "głąb serca", bo czuje się samotny. Porównuje się do "pustego kłosa", wyzbytego radości i pragnień. Przed obcymi ludźmi musi ukrywać swe uczucia, ozdabiając twarz maską, "ciszą błękitu", ale w głębi serca buntuje się. Wie, że jest to bunt bezsilny, dziecinny, dlatego porównuje swój lament do płaczu dziecka żalącego się na odejście matki.
W czwartej zwrotce pojawia się uczucie ogromnej tęsknoty za "polskimi ugorami", które wywołał widok przelatujących bocianów. Piąta zwrotka jest najbardziej dramatyczna, a zawarte w niej uczucia jeszcze bardziej podkreślają emocje pielgrzyma, który pozbawiony rodzinnego domu nie wie nawet, gdzie będzie jego mogiła.
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - yodgie (yodgie {at} gmailcom) Dobrze jest tylko,tułaczego pielgrzymowania nie ma,gdyż na pielgrzymce wybiera się z chęcią choć wie się,że mogą wystąpić pewne nie wygody-a to jest różnica. - studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Mateusz () Ktoś mówi ze podmiot liryczny nie jest autorem mam wrażenie ze nigdy nie doczytał wiersza do końca ... proponuję to zrobić gdyż pod wierszem jest bardzo wartościowy w interpretacji przypis który bezpośrednio sugeruje że autor chce aby wiersz został interpretowany w odniesieniu do jego życiorysu... i człowieku nie pisz wielka czcionką kiedy nie możesz być pewny tego co mówisz :. pozdrawiam wszystkich dociekliwych :D - Matura, egzaminy na studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Vika () Potwierdzam to co powiedziała koleżanka niżej. NIe można używać sformuowania słowacki = podmiot liryczny, a jedynie słowackiego można utożsamiać z podmiotem lirycznym. - korepetycje -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - sławek (s.konior {at} vp.pl) twoja analiza i interpretacja nie wyczerpuje w pełni istoty i wymowy tego liryka. Brakuje mi w twoich rozważaniach podkreślenia znaczenia "Ja" -( zniwelowanie dystansu między poetą a Bogiem, zwrócenia uwagi na elegijność tekstu itp.).Jest to jeden z niewielu tekstów w dziejach literatury polskiej, który - mimo, że poświęcono mu bardzo wiele uwagi - nie poddaje się jednoznacznej analizie. - klp.pl - korepetycje nie będą Ci juz potrzebne -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Aya () Toposy obecne w tym utworze to nie żadne kubki, drogie dzieci tylko:
topos vanitas, Deux artifex i homo viator.
Z pozdrowieniami dla twórców stronki - studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Maja () Pragnę zwrócić się do mojego przedmówcy z pytaniem o to, czym właściwie jest ten tak niesamowicie istotny "motyw kubka"?
Jak widać nie wykazuję się nawet szczątkową inteligencją, gdyż mnie osobiście nawet z niczym (prócz oczywiście naczynia) się to nie kojarzy, a co tu dopiero mówić o zrozumieniu, tego motywu...
Prosiłabym uprzejmie o rozszerzenie mojej wiedzy na temat "motywu kubka". - Egzaminy na studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - !! () "Podmiot liryczny wiersza mówi w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Jest nim sam autor." Bzdura! Podmiot lir. to nie autor!
Poprawnie: PODMIOT LIRYCZNY MOŻNA UTOŻSAMIĆ Z AUTOREM. To nie to samo! - egzaminy na studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Basia (barbie63 {at} aol.pl) W przypadku tego wiersza można mówić, że podmiotem lirycznym jest sam autor, ponieważ w utworze znajdziemy szereg informacji o charakterze autobiograficznym. Na pewno polonista nie będzie tego kwestionował. Wiem coś o tym:) - Przygotowania do matury z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Karolina () Teoretyznie nie mozna uzywac tyhg slow zamiennie ... ale znajac biografie Slowakiego wiemy, ze sam autor jest tu podmiotem lirycznym tak wiec nie jest to taki wielki blad. Jednak bezpieczniej bedzie jesli zamiast autor napiszemy po prostu ja liryczne, podmiot liryzny, ja mowiace itp. Praa bardzo dobra, pomogła mi ;) - klp.pl - ABC Maturzysty -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - kika () jesli wczesniej napisze sie ze poeta utożsamia sie z podmiotem lirycznym to jasne ze moze w dalszych etapach pracy pisac "słowacki" "autor" czy "poeta" - Matura, egzaminy na studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Kasia () niebezpiecznie jest pisać że podmiotem lirycznym jest autor.radzę tego nie robić!!tak mi zawsze powtarzała polonostka.ogólnie w miarę dobra interpretacja:) - egzaminy na studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - Zbigniew Markiewicz (asmy2 {at} gazeta.pl) Z niekłamaną przykrością zmuszony jestem do poczynienia podstawowego w swej istocie spostrzeżenia, iż w przedstawionej powyżej analizie i interpretacji utworu J. Słowackiego nie dostrzegłem kluczowego dla zrozumienia niniejszego dzieła motywu kubka. Ten anachronizm świadczy nie tylko o nieznajomości poetyki utworów Słowackiego, lecz również o głębokim niezrozumieniu wykazywanym przez autora wobec jednego z najważniejszych toposów, nie tyle nawet romantycznych, ile obecnych na przestrzeni całej historii literatury - motywu kubka. Z uwagi na niedostatek czasu ograniczę się tu jedynie do zasygnalizowania najważniejszych problemów związanych z tym archetypicznym symbolem. - egzaminy na studia z klp.pl -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - mania () Bunt jest widoczny doskonale w tym utworze...ponieważ topos jest odwrócony. Słowacki pokazuje jaki Bóg stworzył wspaniały świat a jednocześnie nadal mówi,że jest mu smutno. Nie tyle co to forma buntu, jak żalu do Boga o to, że jego życie potoczyło się tak a nie inaczej.
A no i odnośnie wątpliwości co do użycia "autor" itd. Nie możemy powiedzieć:autor, Słowacki, poeta. Możemy:pomiot liryczny, podmiot mówiący, opowiadacz. - klp.pl - ABC Maturzysty -
Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja - gabis (:)) Interpretacja jest dobra :)
Choć słyszałam lepszą. Poza tym nie ma nigdzie mowy o buncie - podmiot liryczny pogrążony jest w smutku i nostalgii, nie wyraża żadnego buntu. - Przygotowania do matury z klp.pl -
do narkoza - seba () niestety nie można używać tych słów zamiennie. to są podstawy- te słowa bardzo się różnią. można utożsamiać podmiot liryczny ze Słowackim ale nie można mówić że jest to jedna i ta sama osoba. to sa niestety podstawy o których musi każdy wiedzieć ... - klp.pl - ABC Maturzysty -
Wersja do druku 
Wyślij znajomemu 
Popraw/rozbuduj artykuł
