Rozłączenie - analiza i interpretacja - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wiersz pt. Rozłączenie został napisany 20 lipca 1835 roku w Szwajcarii. Początkowo uważano, że adresatką wiersza jest Maria Wodzińska, przyjaciółka Słowackiego. Później zwrócono uwagę na to, że treść wiersza nie zupełnie odpowiada takiej interpretacji. Ma on charakter intymnego wyznania i jest formą listu, który podmiot liryczny pisze do ukochanej osoby. Słowa, które wypowiada liryczne "ja" świadczą o tym, że zna on bardzo dobrze adresata swoich rozmyślań:
„Wiem, kiedy płaczesz w cichej komnacie zamknięta;
Wiem, o jakiej godzinie wraca bólu fala, ...”
W ten sposób wysunięto nową interpretację, która ustalała jako adresatkę wiersza matkę poety. Osoba mówiąca w wierszu przebywa z dala od ojczystego kraju, jest pogrążona w smutku, wraca wyobraźnią do dobrze znanych mu stron, wspomina szczególnie mu bliską osobę podczas wykonywania codziennych zajęć. Jednak adresatka nie ma takiej możliwości:
„Ale ty próżno będziesz krajobrazy tworzyć,...”.
Pejzaż otaczający ukochaną osobę jest zamazany i mglisty. Patrzymy na niego przez pryzmat:
„Wiem, gdzie malować myślą twe oczy i postać
Między jakimi drzewy szukać białej szaty.”
Miejsce pobytu podmiotu zostało zobrazowane w sposób wyrazisty. Odległość pomiędzy nimi powoduje ogromną tęsknotę i nie pozwala im o sobie zapomnieć. Poeta stosuje wyszukane metafory: („włosem deszczu skałom wieńczyć głowę”) oraz epitety („gołąb smutku”). Symbol gwiazdy będący raz adresatką, raz jej stróżem, sprawia, że wiersz jest bardzo ciekawy. Dużą rolę pomiędzy światem autora, a światem jego ukochanej matki odgrywa anafora. W zwrotkach dotyczących adresatki Słowacki pięciokrotnie powtórzył słowo „wiem”.

W ostatniej zwrotce wiersza podmiot liryczny wyraża przekonanie o niemożliwości spotkania dwojga rozłączonych. Żali się, że ich rozstanie będzie wieczne: „Lecz choć się nigdy, nigdzie połączyć nie mamy,...” Każda strofa przesycona jest bólem spowodowanym rozłąką i brakiem nadziei na spotkanie. Ale chodź rozłączeni jedno o drugim pamięta.

Kształt artystyczny
Utwór ten stanowi intymny monolog podmiotu lirycznego mający formę listu („biały gołąb smutku<...>nosi ciągłe wieści”). Ma on kształt bezpośredniego zwrotu do adresata, występują w nim formy gramatyczne czasowników i zaimków w pierwszej i drugiej osobie („wiesz”, „ty”, „mi”, „płaczesz”). Taka sytuacja w wierszu nadaje mu charakter osobisty i wprowadza intymną atmosferę, w której poruszana jest sfera uczuć.

Ważną cechą jest dynamizacja obrazu. W opisie dominują słowa oznaczające ruch, czynność. Obraz, jaki rysuje się przed naszymi oczami, nie jest obrazem obiektywnym. Wyraźna jest subiektywizacja, gdyż obraz widzimy takim, jakim widzi go podmiot liryczny, patrzący przez pryzmat swoich wewnętrznych uczuć.

Wśród środków stylistycznych, które zostały użyte w utworze, na uwagę zasługuje metaforyczność opisu. Właśnie wyszukane metafory wzmacniają siłę wyrazu („niebo zwalić i położyć”, „malować myślą twe oczy”). Ponadto wyróżnić możemy epitety („łza różowa”, „biednym tułaczem”), porównania („Tyś mi widna jak gwiazda”), anafora („Wiem, o jakiej godzinie wraca bolu fala, Wiem, jaka ci rozmowa ludzi łzę wyciska”). W utworze występują także rymy (dostać - postać, perełka - światełka).Tworzy go osiem zwrotek, z których każda ma cztery wersy. Każdy wers natomiast ma po trzynaście sylab. Pierwsze trzy strofy zawierają pięciokrotne anaforyczne powtórzenie słowa „wiem”. Następne strofy powiązane są z poprzednimi przez przeciwstawienie: „wiem”-„ale ty nie wiesz”. Słowo „gwiazda” zostało w tekście użyte kilkakrotnie. Słowo to oznacza stróża kobiety i ją samą, rozszerza zatem znaczenie całego tekstu.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Jakie tematy porusza Słowacki w swoim wierszu?
2  Grób Agamemnona - analiza i interpretacja
3  Smutno mi, Boże! - analiza i interpretacja



Komentarze: Rozłączenie - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2010-06-02 16:43:01

Interpretacje są 3, pierwsza to miłość do kobiety, druga do matki, a trzecia do ojczyzny, przecież Słowacki tak jak wielu innych artystów epoki romantyzmu pisało na emigracji. :)


2009-02-25 21:15:57

Moniko, nie zapominaj że Słowacki, mimo licznych romansów i miłostek, tak naprawdę w swoim życiu kochał tylko jedną osobę, w łaśnie matkę. Jeśli nie wierzysz, ze można się tak do niej zwracać, odsyłąm cię do lektury listów Juliusza do matki


2008-12-02 15:54:06

i jeszcze z jednego powodu adresatem może być matka Słowackiego - on nigdy nie była w szwajcarii Słowacki mówi "nie wiesz..." opisuje tamtejszy krajobraz. Maria Wodzińska była tam w "nad lemańskiej" kraine więc niepotrzebował takich opisów:) ale ogólenie to super":P


2008-11-19 23:29:03

Do Monika " niebo zwalić i połozyć".. ten wers akurat nie jest o miłości tylko o istocie wirtuozerii słowa i konwencji kreacjonizmu oraz możliwości panowania twórcy nad tekstem.:)


2008-10-19 18:21:20

do Moniki: adresatem może być matka ze względu na to że Słowacki był z nią bardzo zżyty, po prostu kochał ją najbardziej na świecie. Był wychowywany razem z siostrami bez ojca przez co był do tego nieco zniewieściały:) Tęsknił i tyle:)




Streszczenia książek
Tagi: