Testament mój - analiza i interpretacja - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Interpretacja

Wiersz ten powstał na przełomie 1839 i 1840r. w Paryżu. Był poetyckim wyrazem nastroju Juliusza Słowackiego jaki towarzyszył mu w środowisku emigracyjnym.

Podmiot liryczny (wypowiadający się w 1 os.l.poj. ), który utożsamiać można z samym poetą, dokonuje podsumowania swojego życia i twórczości artystycznej. Monolog, który wypowiada, skierowany jest do jego przyjaciół, a także do współczesnego mu pokolenia romantyków. Spadkobiercami poety są również przyszłe pokolenia, które przejmą poezję wieszcza - czyli my. Utwór ten ma swoich adresatów, mimo iż sam Słowacki nie pozostawił prawdziwego dziedzica swego nazwiska i lutni:
Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica ani dla mojej lutni, ani dla imienia.
Majątek, który pozostawił po sobie Słowacki, to nie pieniądze i kosztowności, lecz testament poetycki, który prezentuje zbiór myśli, uczuć i dorobek twórczy poety.

W wierszu przeplatają się dwa wątki treściowe: osobisty i patriotyczny. Podmiot liryczny przedstawia nakazy, które pragnie, aby wypełniali po jego śmierci potomni. Na swój temat mówi Słowacki z goryczą, zaś jego wypowiedź pełna jest rezygnacji. Dotkliwie odczuwa swoją samotność i niezrozumienie jego poezji przez współczesnych. Mimo iż nie zaznał zrozumienia za życia, nie pragnie pochwał ani wielkich nagród. Widzi siebie jako sternika na walczącym okręcie, w całości jest mu oddany i gotów zginąć razem z nim.

Podmiot liryczny wyjaśnia, iż zawsze pragnął dobra ojczyzny. Wiernie służył narodowi i ludziom, mimo poczucia osamotnienia:
Żem dla ojczyzny sterał moje lata młode.
Ogromnie cenił przyjaźń tych, którzy go rozumieli i cenili. O nim samym mówi jego postawa - fakt, że zgodził się spełnić rolę wieszcza bez sławy i pochwał. Odchodząc, nie prosi swoich przyjaciół o łzy na jego pogrzebie. Jedyną prywatną prośbą, którą odnajdujemy w wierszu, jest apel, by jego ciało zostało po śmierci spalone w aloesie i oddane jego matce:
Niech przyjaciele moi w nocy się zgromadzą
I biedne moje serce spalą w aloesie,
I tej, która mi dała to serce, oddadzą-
Aloes był symbolem pamięci i trwałości uczucia. Poeta pragnie ponadto, by jego przyjaciele dalej walczyli, w razie potrzeby stanęli na czele narodu i oddali swe życie, aby byli „kamieniami rzucanymi na szaniec”.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Motywy w wierszu Słowackiego:
2  Co to jest hymn?
3  Beniowski - omówienie



Komentarze: Testament mój - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2018-10-19 20:42:31

no świetnie napisane,bardzo mi sie to przyda na jutrzejszy dzionek :)a przyznam że mam bardzo surowego i wymagającego nauczyciela :)jeszcze raz dzięki:)POZDRAWIAM


2018-10-19 15:39:57

nieprzecietny uczen raczej nie powinnien potrzebowac pomozy internetu... aaa wydaje mi sie ze uwazasz sie za takiego wiec na prawde nie masz tu czego szukac...


2018-10-18 22:24:51

Uwielbiam tę stronę jest cudowna ::) Często z niej korzystam :) ale i bez tego by sie obyło tylko że w moim przypadku wystepuje lenistwo i brak czasu :) pozdrawiam


2018-10-16 19:30:12

to jeden z moich ulubionych wierszy, a szczególnie fragment '' lecz zaklinam niech żywi nie tracą na dziei (...) jak kamienie przez Boga..'' naprawdę bardzo pokrzepiający wiersz.. zawierający tyle tak cennych myśli. Oczywiście opracowanie bardzo dobre.. pomogło mi we własnej interpretacji wiersza. Piękne.


2018-10-03 13:58:20

To współczuję bo ta reszta co potrzebujesz to chyba niezłe lanie wody bedzie musiało być, bo jeśli chodzi o konkrety to tu chyba wszystko ujęli.. pozdrawiam




Streszczenia książek
Tagi: